Drøymt noko i natt? Drøym vidare med e-diktet...

Minst ein gong om dagen bør vi høyre ein liten song, lese eit godt dikt, sjå eit vakkert bilete, og om mogeleg – seie eit par fornuftige ord.
Johann von Goethe

Kvifor det? I alle fall ikkje fordi eg eller Goethe har sagt det! Men det er berre å prøve, så finn du sjølv ut kva det skal vere godt for. Kulturelle påfyll gjer deg rikare!
Og med tenesta e-diktet får du eit dikt rett i e-postboksen din ein gong i veka, og det er jo ei god byrjing! Har du ikkje meldt deg på enno? Gå inn på denne sida og fyll ut nokre få opplysningar, så kan du byrje gle deg til poetisk post!

Her er diktet denne veka, henta frå e-diktet sine heimesider:

Eg drøymer som ein måne

Eg drøymer som ein måne

full av gammalt dagslys

som han får kasta på seg

av gamle, gule sol.

Eg drøymer som ein måne

mørk og tom og bakom

i den store sirkelgangen

rundt gamle, gule sol.

Eg drøymer som ein måne

at eg ikkje går i bane

at eg sviv i stjernerommet

i mi halve, mørke kåpe
som eg stal i utegangen
til gamle, gule sol.

Mary Bente Bringslid

Lysten på lyrikk? Få dikt rett i e-postkassa di!

Viss du går inn på e-diktet sine heimesider kan du melde deg på ei e-postteneste som gjev deg eit nøye utvalt dikt rett i e-postboksen kvar veke. Det er enkelt! Det er gratis! Det er berre heilt genialt!

Det er fylkesbiblioteka i Buskerud, Vestfold og Østfold som står bak tilbodet. Målgruppa er alle, det vil seie DEG, anten du er ein røynd diktlesarar eller berre nyfiken. Dei som legg ut dikta tek omsyn til at dei passar e-postformatet både i lengde og innhald, og du kan velje mellom dikt for vaksne og dikt for barn.

Unn deg sjølv ei plutseleg poetisk stund midt i kvardagen! Meld deg på!

Her får du eit døme. Dette er diktet for vaksne denne veka:

Siste jentedikt

Dette er eit dikt til alle jenter som vil bli

elska av meg under ein høg himmel,

på ei varm strand langt sør.

Dette er eit novemberdikt til alle jentene

eg aldri møtte, som aldri blei med meg,

anten fordi dei ikkje ville

eller fordi eg ikkje fekk høve (eller var for feig)

til å spørje akkurat dei som ville.

Dei som ikkje ville, kan angre nå.

Og dei eg ikkje fekk spurt, spør eg nå.

Det er siste gongen eg spør. Dette er final call
for alle jentene som trudde det ein stad
var noko anna, noko meir.

Finn Øglænd
Frå samlinga: Dei penaste jentene på tv ( Samlaget 2000).